Permacultuur

Permacultuur

Wat is permacultuur
Het woord 'Permacultuur' is een samenvoeging van 'Permanent Agriculture' en 'Permanent Culture'. Permacultuur gedefinieerd volgens haar oprichter, de Australische Bill Mollison:

Permaculture (permanent agriculture) is the conscious design and maintenance of agriculturally productive ecosystems which have the diversity, stability, and resilience of natural ecosystems. It is the harmonious integration of landscape and people providing their food, energy, shelter, and other material and non-material needs in a sustainable way.



Permacultuur is een alomvattend ecologisch principe; een methode om leefomgevingen te ontwerpen, die de diversiteit, stabiliteit en veerkracht vertonen van natuurlijke ecosystemen.
Permacultuur is een brede beweging van mensen die begrijpen dat je geen gezonde samenleving kunt hebben zonder een gezonde verhouding met de aarde. Als je leert zien hoe de natuur werkt en als je meewerkt en niet tegenwerkt, heb je altijd te eten en te drinken, schone lucht en schoon water, kortom alles wat je nodig hebt. Het gaat er niet om dat we terug moeten in de tijd: je kunt juist met technisch vernuft meehelpen. Met technische kennis en begrip bouw je bijvoorbeeld een zuiveringsvijver. Pompje, tankje, zonnecelletje op je dak en het resultaat is dat je je water zuivert en je leeslampje kunt laten branden.
Terwijl in Australië en Nieuw-Zeeland permacultuur een ingeburgerd begrip is geworden en men in Engeland stevig aan de weg timmert, is het in België slechts bekend bij een relatief klein groepje pioniers.







ehische basis Permacultuur gaat uit van de volgende ethische basis:
Zorg voor de aarde: zodat alle levende wezens kunnen blijven voortbestaan.
Zorg voor de mens: zodat ze toegang hebben tot de voorzieningen die nodig zijn om te overleven.
Eerlijk delen - give away the surplus: omdat we ervan uitgaan dat de aarde limieten heeft delen we de aanwezige bronnen met andere levende wezens op aarde.
PrincipesVervolgens maakt permacultuur gebruik van de volgende principes:
De relatieve positie van elementen
Iedere element heeft meerdere functies
Iedere functie wordt gedekt door meerdere elementen
Efficiënte planning van energiestromen
Gebruik van biologische middelen
Hergebruik, repareren en recycleren
Successie
Diversiteit
Grens effect
Stapelen in tijd en ruimte
Zelfonderhoudende systemen, samenwerkingsverbanden creëren, niet alleen in de tuin, maar ook in huis en in de samenleving behoren tot de essentie van permacultuur. Een zelfonderhoudend systeem is een samenwerkingsverband tussen de verschillende elementen waarbij ‘afval’ van het ene element gebruikt wordt als ‘bron’ voor een ander element. Hoe beter het systeem werkt, hoe minder arbeid nodig is om het te laten functioneren en hoe minder afval er is. Zo gaat het in de natuur : alleen de inbreng van de zonne-energie zorgt ervoor dat het hele systeem draait en er is geen afval : alles wordt telkens opnieuw door een ander element benut. Om dergelijke systemen te creëren zijn een aantal principes uitgewerkt als hulpmiddel. Permacultuur stimuleert ons om zelfvoorzienend en vindingrijk te zijn.
Waar toepasbaar
Permacultuur is voor iedereen en overal toepasbaar, zowel in de stad, op een balkon, als op het platteland, op het niveau van gezin, gemeenten en steden, hier en in de tropische streken,... De universele principes krijgen telkens weer een eigen, lokale invulling die beantwoordt aan de plaatselijke noden en omstandigheden.

Herfst 2006