nog is van eigen hand....

Beklemmend,



verdienend bedienen wij de motor van verval,
van achteloze woorden,
van stomende goederentreinen op weg naar het vuile dal…

een achterblijver…
de mensen kijken om,
verlaten het goed, het have
omhelzen de tijd
en beseffen hoe het moet…

liefde,



sterft nooit,
Diepgeworteld als een eik verankerd ze zich,
Vervaagt niet als het blad in de herfst,
Wordt geen humus van momenten…


Maar een blijvende impressie is ze
Van het helderste opaal,
Steeds veranderlijk…